2006/Apr/07

ช่วยหยุดชั้นทีเหอะ . . . .

ช่วยบอกให้รู้หน่อย ให้หายบ้าหน่อย ว่า ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว

ยากเกินกว่าจะทำใจ ยากเกินกว่าจะเข้าใจ แล้วก็กลับมาเจ็บจากเรื่องเดิมๆ

ทั้งๆที่ทำใจยอมรับมันได้แล้ว ทั้งที่คิดว่าลืมได้แล้ว

" วันที่ชั้นไม่ต้องตื่นอีกแล้ว ก็อาจ หยุดรักเทอ "

เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา อยากอัพไดอารี่ เซี๊ยยยยย

มีเพลงเยอะแยะที่อยากลง มีรูปเยอะแยะที่อยากจะโชว์

แต่ตอนนี้แสนที่จะนอย ไอ่อุ้ยส่งเพลง ซ้ำไปซ้ำมา มาให้ฟัง

โอ้โห เข้าใจเลยทำไมมันร้องไห้ได้ 6 ชม.

ฟังเองแล้วก็แอบนอยเอง ไปขุดกรุเพลงนอยมาฟังบ้าง

เริ่มจาก ที่ฉันรู้ ซ้ำไปซ้ำมา คนเจ้าน้ำตา เชื่อ เกิดมาแค่รักกัน

แค่นี้ก็ ตายได้เลย ฮ่าฮ่า

> ไม่เข้าใจตัวเองทำไมชอบทำขำ แล้วก็ไปแอบร้องไห้คนเดียวทุกที<

> ฝืนยิ้มด้วยความยินดีทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน <

เอาเหอะบ่นมากละ ดูรูปงานวันเกิดทันย่ากันดีกว่า ฮา เซี๊ยยยย

จิงๆมันเยอะกว่านี้ และ ฮามากๆ ซึ่งต้องสงวน เอาแต่ สวยๆไปดูละกัน เสียภาพพจน์

P$.แต่งงานกันนะ . . . . งั้นตอนนี้ ช่วย หยิบมีดมาฆ่ากันที